Monumentaal beeldverhaal in revalidatiecentrum
De patiënten van het revalidatiecentrum Jan van Breemen Instituut kunnen terwijl ze wachten op hun afspraak ook eens wat anders lezen dan de bladen in de wachtkamer; men kan er de muur lezen. Op die muur staat het Labyrint, een beeldverhaal in de vorm van een doolhof. De circa acht vierkante meter grote afbeelding bestaat uit stroken met kleine striptekeningen van het formaat krantenstrip.
Hierin worden meerdere verhalen verteld die elkaar kruisen en in elkaar overlopen. Hoofdpersoon in het verhaal is Jan, een figuurtje met capuchonvest en gemillimeterd haar. Op verschillende plaatsen duikt hij op. Hij is ziek en hij weet niet hoe het nu verder moet. Zijn vrienden vinden hem maar een aansteller. We zien hem vaak alleen, melancholisch starend naar vogels, wachtend op betere tijden. Hij wenst te onsnappen aan het Labyrint maar hij heeft het juiste ticket niet. Onderweg kruist zijn pad meermalen met een groep rolstoelers die het Labyrint op inventieve wijze als raceparcours gebruiken. Ze gaan van start naar finish via Amsterdam CS, Schiphol en de maan. Stephen Hawkings legt even verderop een zaaltje toehoorders de principes van wormgaten uit, terwijl ondertussen op de Noordermarkt een dame in rolstoel dringend wordt geadviseerd thuis te blijven.
Je kan tal van routes volgen en daarbinnen tal van interpretaties maken. Ook op het gebied van revalidatie zijn er veel verschillende wegen te volgen. Het Labyrint is niet bedoeld als handleiding voor revalidatie, maar het wil de patiënten op een komische manier een stukje herkenning bieden terwijl ze revalideren.
Labyrint is gemaakt door Sharon Houkema in opdracht van het Amsterdamse Fonds voor de Kunst. Het is uitgevoerd in wandvullende panelen van keramisch staal. Je kunt het Labyrint tijdens openingstijden bezichtigen in het Jan van Breemen Instituut aan de Dr. Jan van Breemenstraat 2 in Amsterdam. Bel voor de openingstijden: 020-5896589.
N.B. Tijdens de Stripdagen Haarlem 2006 zal speciale aandacht worden besteed aan het fenomeen ‘monumentale strip’, waarvan behalve ‘Labyrint’ van Sharon Houkema ook de tegelpanelen van Guido van Driel voor het nieuwe stadhuis van Dokkum een goed voorbeeld zijn. Evenals Gerrie Starrevelds bewegwijziering van Parkeergarage De Kamp in Haarlem, de wand-stripschilderingen in Brussel en de tekeningen van Joost Swarte voor het Oogziekenhuis in Rotterdam.
Bron: http://drawinc.com/labyrint/. De hier getoonde afbeelding is een deel van ‘ Wachtkamer’ en komt uit het hoofdstuk ‘Pijn’.
Noot van Sharon Houkema: "Nog even een ding, er zijn geen hoofdstukken in het Labyrint, er is alleen
Hoofdstuk 1: Pijn, om aan te geven dat het daar allemaal mee begint, voor een patiënt bedoel ik. In het Labyrint is geen begin, je kan als kijker beginnen waar je wil."
