Cairo 1929... en dan verder terug in de geschiedenis...
In Death in Sakkara wordt de hoofdrol gespeeld door de Engelse journalist Charles Fox. In 1929 - de tijd dat iedereen in de ban was van de rijke en mysterieuze Egyptische geschiedenis - gaat hij op zoek naar een in Egypte verdwenen archeologe.
Mysterie rond legendarische prins Khamwese
Fox verdiept zich in opdracht van een doctor Armstrong - grootvader van de verdwenen archeologe - in het mysterie van Khamwese, prins van Sakkara en tevens een legendarische Egyptische magiër. Van hem wordt gezegd dat hij het boek van Toth, waarin de geheimen van het eeuwige leven worden onthuld, heeft gestolen. Dit boek zou mogelijk met hem het graf in gegaan zijn. Maar waar is het graf? Uiteraard is er een verband tussen de verdwenen archeologe en deze geheimzinnige Khamwese, hoe het precies zit wordt jij - of eigenlijk Charles Fox - geacht uit te zoeken tijdens het spelen van het spel.
Sterke verhaallijn, spanning en informatie
Er zijn vier afleveringen, tijdens het spel moet je aanwijzingen zoeken, informatie verzamelen en raadsels oplossen. Het verhaal wordt geleidelijk vastgelegd in het dagboek van Fox, zijn aantekeningen vormen de weerslag van het verhaal en verschaffen de benodigde aanwijzingen. De verhaallijn is uitstekend omdat het niet alleen spanning en mysterie biedt maar ook veel informatie. De tekeningen zijn ook van hoge kwaliteit, ze zijn gemaakt door Joe Berger.
Hoge score op 10 punten lijst educatieve mogelijkheden strips (en animaties)
De Stichting Beeldverhaal (afzender van deze website) hanteert een lijst van interessante kanten van strips* (animaties) voor educatief gebruik. Van de tien punten zijn er ten minste acht relevant voor de beoordeling van de educatieve waarde van dit spel.
- Het verhaal heeft grote aantrekkingskracht door de spanning en de speler wordt uitgedaagd om het raadsel op te lossen (edutainment).
- Death in Sakkara biedt door de vorm veel voordelen van multimediaal leren, het verhaal wordt in een goede combinatie van beeld en tekst gebracht en ondersteund met geluid. De teksten zijn extra sterk omdat je de teksten van Fox kunt kiezen. Je kiest uit drie mogelijkheden, de keuze verschijnt in een ballon. Dat maakt de tekst persoonlijker en je wordt bijna gedwongen begrijpend te lezen. In het dagboek staan langere teksten. Dat heeft een bepaalde logica. Omdat je aan het (onder)zoeken bent werken langere teksten daar ook prima.
- Door de verhalende aanpak wordt de kennis verpakt in een logische context, zijn de kerngegevens makkelijker te begrijpen en onthouden.
- Het spel maakt goed gebruik van wisseling van perspectieven. Je benadert (elementen van) het verhaal van verschillende kanten.
- De speler kan zich gemakkelijk identificeren met de hoofdpersoon en zijn speurtocht, het is makkelijk om je in te leven en je krijgt als speler een belang bij begrip voor en inleving in de tijd en omgeving.
- Je kunt het spel doen in je eigen tempo, naar wens kun je je meer of minder verdiepen in de details. Omdat je niet verder komt als je bepaalde opdrachten hebt vervuld zijn er controlemomenten: heb je begrepen waar het over gaat, heb je essentiële punten opgepikt.
- Het forum over het spel is goed gevuld. Dus spelers hebben 'peer-to-peer' contact, al is het maar als moderne variant van spieken of vals spelen. Je zou gemakkelijk in groepjes kunnen werken met een spel als dit, je kunt ook buiten het spel research doen of lesmateriaal maken. Death in Sakkara leent zich dus voor 'sociaal leren'.
- Focus op de essentie: de complexe geschiedenis wordt effectief gereduceerd tot een beperkt aantal gegevens waar je - letterlijk - mee kunt spelen, waar je over kunt discussiëren, die je op waarheid kunt toetsen, onthouden, verdiepen.
De twee punten die hier niet bijzonder van toepassing zijn voor de mensen die nieuwsgierig zijn naar alle tien de punten van onze lijst:
- Humor en de niet-realistische kant van het medium maken mogelijk dat je moeilijke of gevoelige onderwerpen kunt behandelen.
- De instructieve mogelijkheden van de strip, de stap-voor-stap uitleg van complexe materie worden in dit spel niet bijzonder gebruikt. Dat had bijvoorbeeld gekund door in het spel iets aan bod te laten komen van de enorme kennis die Egyptenaren al hadden over bepaalde onderwerpen (geometrie, wiskunde, astrologie). Omdat in dit spel regelmatig gebruik wortd gemaakt van 'games in a game' had dit niet misstaan.
BBC laat zich hiermee van beste kant zien
Met dit educatieve spel en de internetomgeving waarin het wordt gepresenteerd laat deze publieke omroep zich van zijn beste kant zien. Het is mooi gemaakt, het is gratis, allemaal online en er is een enorme hoeveelheid verwijzingen naar veel meer informatie. Ook met die verwijzingen word je niet het bos ingestuurd, het is allemaal goed uitgezocht en wat je ook klikt het heeft altijd kwaliteit en is relevant.
Jammer dat het in het Engels is allemaal, dat maakt het wellicht toch wat ontoegankelijker. Op de website www.gemeentearchief.amsterdam.nl staan in de schatkamer een Moord spel, een V.O.C. spel en het 'Van Pest tot AIDS spel'. Deze spellen werden jaren geleden al in Nederland door Arthur Nieuwenhuijs gemaakt voor het Amsterdamse Gemeentearchief. De tekeningen van het Moord spel en het V.O.C. spel zijn overigens gemaakt door striptekenaar Erik Kriek. Ook deze spelen bieden een aantal van dezelfde interessante educatieve mogelijkheden. Heeft u belangstelling om contact te hebben met mensen die in Nederland dergelijke (historische, educatieve) spellen ontwikkelden dan kunt u zich bij de redactie van deze website vervoegen of contact leggen met het Gemeentearchief Amsterdam, als opdrachtgever van goede Nederlandse educatieve spellen.
*De tien punten lijst van educatieve mogelijkheden van strips is onderdeel van een workshop die de SBN kan verzorgen over dit onderwerp. Meer informatie bij de redactie of bij Eelco Kraefft (mail: edutainment[apestaart]bidb.nl).
